» Nieuws » Gelukkig greep de school van mijn kinderen wel in

Gelukkig greep de school van mijn kinderen wel in

De handafdruk van de moeder van Victoria Heart* stond nog vers op haar wang, maar de schooljuf greep 30 jaar geleden niet in. De school waar haar kinderen op zitten, handelde wel en maakte een melding bij Veilig Thuis omdat hun vader ze sloeg. Heart vocht zich een weg uit een generaties lang familiepatroon: kindermishandeling.

De handafdruk van de moeder van Victoria Heart* stond nog vers op haar wang, maar de schooljuf greep 30 jaar geleden niet in. De school waar haar kinderen op zitten, handelde wel en maakte een melding bij Veilig Thuis omdat hun vader ze sloeg. Heart vocht zich een weg uit een generaties lang familiepatroon: kindermishandeling.

“Toen ik een jaar of 8 was, ben ik gestopt met huilen als ze me met haar riem sloeg. Ik was bang dat de buren mij zouden horen, wat mijn moeder nog bozer zou maken. En hoe harder zij me dan weer zou slaan en schoppen. Op mijn derde gingen mijn 18-jarige moeder en ik naar familie in Suriname. Na enige tijd verliet ze me en ik was ontroostbaar. Op een gegeven moment kreeg ik een heerlijke tijd met mijn nichtjes en neefjes: spelen en ravotten in de bossen en weilanden. Helaas herinner ik me ook flarden dat jongens mij seksueel misbruikten”

Eerste klappen op Schiphol

“Na een jaar moest ik terug naar Nederland; naar mijn ouders. Op Schiphol stond een vrouw te wachten die ik niet als zodanig herkende. Dat vond ze verschrikkelijk en meteen op Schiphol kreeg ik de eerste klappen. Als ik nu terugkijk op die periode denk ik dat dit jaar in Suriname mijn redding is geweest. Ik heb me nooit echt aan mijn ouders kunnen hechten; ik zag als kind al heel snel dat het frustratie en onmacht was van haar kant. En dat het niet aan mij lag. Mijn broertje plaatste ze daarentegen op een voetstuk. Mijn moeder bepaalde mijn leven en ik kon geen stap zetten zonder dat zij het wist. Ik leefde in een gevangenis. En in mijn omgeving deed niemand er wat aan. De buren waren op de hoogte, maar grepen niet in. De hand van mijn moeder stond nog vers op mijn wang, maar de schooljuf deed niets. En ik was me niet bewust van hulpverleners. Later op de middelbare school zei mijn mentor letterlijk: meid, ik kan je niet helpen.”

Familiepatroon doorbroken

“Mijn verhaal laat zien dat kindermishandeling niet alleen voorkomt in gezinnen met een sociaal lage status. Mijn vader was directeur op een basisschool en mijn moeder gaf Engels op een middelbare school. Ik overleefde door mezelf sterk te praten. Nadat ik het huis had verlaten, merkte ik dat als ik een afspraak met mijn ouders had, ik voor die tijd wekenlang in de stress zat. Mijn moeder had nog steeds macht over mij; dat wilde ik niet langer. Ik besloot het contact met haar te verbreken. In dat gesprek zei zij: De geschiedenis herhaalt zich. Het bleek dat mijn moeder ooit ook het contact met haar biologische moeder heeft verbroken en haar moeder op haar beurt ook weer. Ze kwam uit een gewelddadige familie waar schoppen en slaan heel normaal was en gaf dit door aan mij. Ik heb de rol van slachtoffer versus dader moeten doorbreken en ook het familiepatroon van macht en misbruik.

Gelukkig greep de school in

Eigenlijk heb ik dat pas echt gedaan toen ik zelf kinderen kreeg en ik daarna ben gescheiden van mijn gewelddadige man. Er was een omgangsregeling maar als ze bij hun vader waren geweest, sliepen de kinderen slecht en huilden ze veel. Ze gaven apart van elkaar aan dat ze bang waren voor hun vader en dat ze zich slecht konden concentreren op school. Ik besloot school te vragen om ze te helpen met hun concentratie. Daar spraken ze met de kinderen en kreeg ik te horen dat ze een melding zouden gaan doen bij Veilig Thuis. Voor die tijd had ik daar nog nooit van gehoord. Toen kwam ik voor het eerst in aanraking met hulpverlening. Gelukkig greep de school van mijn kinderen wel in.”

Dit artikel verscheen eerder in Augeomagazine.nl
Auteur: Marieke Rijsbergen. Victoria Heart heet in het echt anders. Herken jij haar verhaal of ken je iemand die in een soortgelijke situatie zit? Neem dan contact op met Veilig Thuis (0800-2000). Je kunt ook bellen met het jeugdteam van je gemeente. Het nummer vind je op de website van Jeugd en Gezin Parkstad.

Meer info? Kijk op de website van Veilig Thuis of bel gratis 0800-2000 (24/7). Acute nood? Bel 112.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Alcander Heerlen © 2015 - Creatief ontwerp door Marc Bijl - Technische realisatie door Xlab